تبلیغات
نور جاویدان - آداب دعا
نور جاویدان
کامیابی دنیوی و اخروی در اسلام و فقط و فقط اسلام

50 دلیل برای رد مسیحیت

 

این نام کتابی می باشد که شما مسلمانان میتوانید با خواندن ان در یابید که مسیحیت چه مشکلات اساسی دارد . در این کتاب به صورت در باره ی دین مسیحیت بحث شده است . امیدوارم با خواندن ان به معلومات خود بافزایید. من این کتاب را برای شما اینجا قرار دادم و می توانید به راحتی دانلود کنید.

50 دلیل برای رد مسیحیت( دانلود)

 

 

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

آداب دعا

آداب دعا

 


دعا، رابطه‌ای معنوی میان خالق و مخلوق و رشته پیوند میان عاشق و معشوق است. با این رویكرد، در این نوشتار با استفاده از قرآن كریم و احادیث معصومین، اشاره‌ای اجمالی به شرایط و آداب دعا شده است و از آنجایی كه شرط تحقق هر چیزی مهم‌تر از آداب به جا آوردن آن است اول شرایط دعا را ذكر می‌كنیم سپس به بیان آداب آن می‌پردازیم.

به نظر می‌رسد، دعا تنها دو شرط دارد كه با فراهم آمدن آنها دعا محقق می‌شود. اول: دعا حقیقی باشد؛ همیشه آنچه را انسان از خدا می‌خواهد، خیر و خوبی است و هیچگاه شر و ضرر را طلب نمی‌كند. اگر انسان آنچه را می‌طلبد در واقع به ضرر او باشد مثلاً گناه باشد یا سبب گناه شود، این یك درخواست حقیقی نیست چرا كه اگر حقیقت امر را می‌دانست، هیچ‌گاه آن را درخواست نمی‌كرد. حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند:«ای دعاكننده هیچ‌گاه امر نشدنی و یا گناه درخواست مكن» چراكه اینها خیر نیستند اما تو، آنها را خیر می‌پنداری؛ مثلاً تشنه‌ای برای رفع عطش ظرف مایعی را به خیال اینكه آب است طلب می‌كند و نمی‌داند آن ظرف پر از زهر است در حالی كه اگر می‌دانست هیچ‌گاه آن را طلب نمی‌كرد، در حقیقت او آب می‌خواهد نه زهر. قرآن كریم در رابطه با این درخواست غیر حقیقی انسان می‌فرماید: انسان همان‌گونه كه خیر را طلب می‌كند، همان طور شر را طلب می‌كند (اسراء/11) دوم: با اخلاص باشد؛ قرآن كریم می‌فرماید:‌خداوند را با اخلاص بخوانید (اعراف/ 29) گاهی دعای انسان حقیقی است، یعنی آنچه را می‌خواهد، در واقع خیر است «لیكن در دعا خدا را نمی‌خواند به این معنا كه به زبان از خدا مسالت می‌كند ولی در دل همه امیدش به اسباب عادی یا امور وهمی است». امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید: «وقتی كسی از شما چیزی از خداوند درخواست می‌كند و انتظار اجابت دارد باید از همه مردم مایوس باشد و امیدش فقط به خدا باشد. وقتی خداوند از قلب بنده‌اش این را بداند هرچه درخواست كند به او می‌دهد خداوند به عیسی فرمود: ای عیسی همچون بنده‌ای محزون در حال غرق شدن كه هیچ یاوری ندارد، مرا بخوان. »

آداب دعا
آداب دعا به دو قسم باطنی و ظاهری تقسیم می‌شود و آداب ظاهری به چهار قسم،

1- دعای با توجه: دعاكننده باید توجه داشته باشد كه مخاطب مالك و خالق اوست پس باید تمام وجود توجهش به دعای خود باشد و معلوم است كه صرف حرف زدن بدون توجه در حقیقت بی‌اعتنایی به مخاطب است، هر چند خداوند متعال این بی‌اعتنایی را می‌بخشد اما نباید انتظار اجابت دعا را داشت. امام صادق- علیه‌السلام- می‌فرمایند: «خداوند متعال دعا غافل را مستجاب نمی‌كند پس هنگام دعا با تمام وجود رو به سوی خدا بیاور، پس از آن یقین به اجابت داشته باش.

2- دعا با قلب پاك: دلی كه پر از وسوسه‌های شیطانی و هواهای نفسانی است نمی‌تواند با مبدا خیر و كمال مطلق در ارتباط باشد وقتی دل در طلب گناه باشد بر زبان راندن دعا و درخواست خیر، فقط ابراز كردن چند جمله دروغ است لذا امیر مومنان – علیه‌السلام- می‌فرمایند:‌ بهترین دعا آن است كه از سینه‌ای پاك و قلبی پرهیزگار صادر شود.»

3- دعا همراه خوف و طمع: اگر دعا با توجه باشد، هم خوف به همراه دارد و هم طمع؛ ترس از گناه كه مبادا انسان را مبغوض حق تعالی كند و در نتیجه مانع اجابت دعا می‌شود. اما از طرفی فضل و كرم خداوند باعث طمع انسان به استجابت دعا می‌شود. خداوند می‌فرمایند: «در حال خوف و طمع دعا كنید.»

4- دعا با حال ذلت و گدایی: انسان همه هستی خود را از خدا دارد و هیچ چیز او از خودش نیست. چه چیزهایی كه مال شخص او، محسوب می‌شود و مخصوص خود اوست همچون روح و بدن، مال، همسر و فرزند، و چه نعمتهای عمومی كه طبیعی این جهان. بنابراین انسان‌ها به معنای واقعی، فقیر هستند پس در دعا باید اول توجه به این فقر و ذلت خود داشته باشد و با همان حال دعا كند. امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: «خداوند متعال به موسی وحی كرد: ای موسی، وقتی در پیشگاه من هستی همچون بنده ذلیل و فقیر باش.»

5- خوش گمانی به خدا:‌برآوردن حاجت بندگان به هر اندازه بزرگ باشد برای خداوند، هیچ زحمتی ندارد و از طرفی خداوند كریم و بخشنده است و نعمت‌های بی‌شماری را به بندگان خود داده است پس شایسته است انسان وقتی دعا می‌كند به اجابت آن خوش گمان باشد. چنانكه امام صادق(سلام‌الله علیه) می‌فرمایند: «وقتی دعا كردی در همان حال فكر كن حاجتت برآورده شده و حاضر است.» همچنین پیامبر اسلام صلی الله علیه و آل و سلم می‌فرمایند: به درگاه خداوند در حالی دعا كنید كه یقین به اجابت دارید.

6- اصرار در دعا: امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند:‌ قسم به خدا، چون بنده‌ای در حاجت خود اصرار كند خداوند حاجتش را برآورد و پیامبر اكرم(ص) می‌فرمایند: «هر كس دری را پی در پی بكوبد و اصرار كند عاقبت گشوده شود.» مولوی همین حدیث را به نظم كشیده می‌گوید: پیغمبر كه چون كوبی دری          عاقبت زآن در برون آید سری

ب) آداب ظاهری
1- گفتن بسم‌الله: پیامبر اكرم می‌فرمایند:‌«خداوند متعال فرموده است هر كار مهمی بدون بسم‌الله شروع شود، عقیم خواهد ماند» و عقیم ماندن دعا به معنای اجابت نشدن آن است. در جای دیگر پیامبر اسلام می‌فرمایند:«دعایی كه با بسم‌الله الرحمن‌الرحیم شروع شود هرگز رد نخواهد شد.»

2- حمد و ثنا:‌امام صادق می‌فرمایند: «اول تمجید خداوند سپس دعا» این ادب را خود معصومین در دعاها و مناجات‌های خود رعایت می‌كردند. صحیفه سجادیه شاهد این مدعاست.

3- صدقه دادن:‌دعا طلب خیر است و دادن صدقه اثبات عمل خیرخواهی است. لذا پیامبراسلام فرموده‌اند: «اول صدقه بدهید هر كس دعا را با صدقه شروع كند دعایش رد نمی‌شود.»

4- صلوات:امام صادق می‌فرمایند: «هر كس حاجتی از خداوند متعال دارد با صلوات بر محمد و آل محمد شروع كند پس حاجت خود را ذكر كند در آخر، دعای خود را با صلوات ختم كند چراكه خداوند متعال كریم‌تر از آن است كه دو طرف دعا را قبول كند و وسط آن را نپذیرد.»

دوم: آداب همراه دعا
1- دست‌ها را بلند كردن: امام حسین- علیه‌السلام- می‌فرمایند:‌«هنگام دعا دستانش را بالا می‌برد همچون مسكینی كه غذا طلب می‌كند.» از حضرت علی علیه‌السلام پرسیدند چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند كرد در حالی كه خداوند همه جا هست. حضرت فرمودند: به دلیل آیه وفی‌السماء رزقكم و ماتوعدون (الذاریات/22). (چون رزق و روزی انسان از آسمان نازل می‌شود.)

2- عمومیت دادن به دعا: پیامبر(صل الله علیه و آله) می‌فرمایند:‌«وقتی كسی دعا می كند آن را عمومیت دهد(و برای دیگران نیز دعا كند چراكه باعث استجابت دعا می‌شود.)»
خود معصومین(علیهم‌السلام) این نكته را رعایت می‌نمودند. امام حسن علیه‌السلام می‌فرمایند: یك شب مادرم به دعا ایستاد و من هرچه گوش كردم نشنیدم برای خودش دعا كند. پرسیدم چرا فقط برای دیگران دعا می‌كنید و خود را فراموش كرده‌اید. مادرم فرمود: «الجار ثم الدار». (اول همسایه بعد اهل خانه)

3- پنهانی دعا كردن: خداوند می‌فرمایند: «پروردگارتان را در حال تضرع و مخفیانه بخوانید.» (اعراف/55)
امام رضا علیه‌السلام می‌فرمایند: یك دعای پنهانی بنده برابر است با هفتاد دعایی كه به صورت آشكار و علنی باشد. چراكه بهترین راه برای فرار ریا در عبادات انجام مخفیانه آن است.

4- دعای جمعی: امام صادق فرمود: «هرگاه پیش آمدی، پدرم را غمناك می‌كرد، زنان و كودكان را جمع می‌كرد، سپس دعا می‌نمود و آنها آمین می‌گفتند.» همچنین فرمود: هیچ‌گاه چهار نفر با هم اجتماع نكرده‌اند كه برای مطلبی به درگاه خدا دعا كنند، جز اینكه با اجابت آن دعا از هم جدا شده‌اند. یكی از بزرگان اهل معنا در این‌باره گفته است: اصل كلی نفوس مجتمع متحد را اثر یك نفس كلی الهی قوی است، و یكی از فضیلت‌های نماز جماعت و حلقه ذكر و مجتمع دعا این است كه هر انسانی یك صفت یا بیش‌تر از اوصاف خوب و كمالات انسانی را دارد و به فرض اگر یك انسان كامل باشد تا چه اندازه، واسطه نزول بركات خواهد بود، انسان‌های گرد‌‌آمده در صلوات و ذكر دعا، كان یك انسان كامل و یا ظل و مثال او را تشكیل می‌دهد كه آن مجتمع نزول بركات خواهد بود. 

آداب بعد از دعا
1- صلوات: امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: دعا در حجاب می‌ماند و به آسمان نمی‌رود تا اینكه صلوات فرستاده شود بر محمد و آل محمد.

2- دست به سر و صورت كشیدن: در این مورد نیز امام صادق(ع) می‌فرمایند:«دعاكننده بدون عمل مثل تیرانداز بدون كمان است.» روشن است كه این عمل باید به‌گونه‌ای باشد كه رضای خداوند در آن باشد بر همین اساس از مهم‌ترین آداب‌، همراه بودن آن با عمل صالح است چنانكه خداوند می‌فرمایند: دعای كسانی اجابت می‌شود كه ایمان دارند و عمل صالح انجام می‌دهند. (شوری/26) این ادب حتی بعد از دعا نیز باید حفظ شود یعنی اعمال خلاف مانع اجابت آن می‌شود. امام باقر علیه‌السلام می‌فرمایند:‌«گاه بنده‌ای از خداوند حاجتی را درخواست می‌كند این درخواست سزاوار اجابت است حال یا با تاخیر یا تعجیل، پس از آن بنده مرتكب گناه می‌شود خداوند به فرشته امر می‌كند حاجات او را برآورده نكن و او را از نعمت اجابت محروم كن چراكه او باعث غضب من و محرومیت از فضل و كرم من شد.»

3- امر به معروف و نهی از منكر: امیر مومنان(علیه‌السلام) فرمودند:«تقوای الهی پیشه كنید و عملتان را نیك گردانید و درون خود را برای خداوند خالص كنید و امر به معروف و نهی از منكر كنید تا خداوند دعای شما را اجابت كند.» حضرت علی(علیه‌السلام) در وصیت‌نامه خود می‌فرماید: امر به معروف و نهی از منكر را ترك نكنید چراكه خداوند اشرار امت را بر شما مسلط خواهد كرد و آنگاه  هرچه دعا كنید اجابت نخواهد شد. امر به معروف و نهی از منكر، احساس مسئولیت تك‌تك مسلمانان در برابر جامعه است و بی‌تفاوتی نسبت به بندگان خدا باعث قطع ارتباط معنوی با خداوند شده، در نتیجه دعا به اجابت نمی‌رسد.

4- شكر نعمت: اجابت دعا از جانب خداوند از باب رحمت و كرم خداوند است و این رحمت به كسی تعلق می‌گیرد كه شكرگزار نعمت‌های داده شده باشد. وقتی از امیر مومنان(علیه‌السلام) دلیل عدم اجابت دعا سوال می‌شود می‌فرمایند:‌«شما از نعمت‌های مولای خود استفاده كردید اما شكرگزار نبودید.» 4- لقمه حلال:« وقتی كسی از شما می‌خواهد دعایش مستجاب شود باید كسب حلال داشته باشد و حق‌الناس برگردنش نباشد دعای بنده‌ای كه در شكمش حرام باشد یا حق‌الناس بر گردن او باشد به سوی خدا بالا نمی‌رود.»

برخی از موانع استجابت دعا
گرچه براساس روایات، هیچ دست نیازمندی، وقتی به سوی خداوند دراز می‌شود، خالی برنمی‌گردد و به گفته بعضی از بزرگان لااقل یكی از فواید دعا اصلاح جوهر نفس ناطقه و زبان استعداد است كه در سایه دعا و تقرب به خدا نصیب انسان می‌شود. اما اگر حاجتی مورد نظر باشد و با دعا حاصل نشود، سبب عدم اجابت را انسان باید در اعمال و كارهایش جستجو نماید، چون پیش‌آمدها و حوادث و یا عدم پذیرش دعاهای انسان بدون ارتباط با عمل انسان نیست، گرچه به گفته بعضی بزرگان در برخی از موارد نسبت بین عمل و جزاء انسان ممكن است درك كند و یا بعضی موارد را به طور اندك آگاهی پیدا كند، اما در بسیاری از موارد از درك ارتباط عمل با حوادث نظیر عدم استجابت‌ دعا، انسان عاجز است. اما ارتباط قطعی میان آنها برقرار است.

در دعای كمیل در این زمینه آمده است، «اللهم اغفرلی الذنوب التی تغیرالنعم، اللهم اغفرلی‌الذنوب التی تحسب الدعا، اللهم اغفرلی الذنوب التی تنزل البلاء» خدایا بیامرز برایم گناهانی را كه دگرگون می‌سازد نعمت را، خدایا بیامرز برایم گناهانی را كه از اجابت دعا جلوگیری می‌كند، خدایا بیامرز گناهانی را كه سبب نزول حوادث ناگوار می‌شود. هم‌چنین در برخی روایات آمده است، «الذنوب التی ترد الدعا و تظلم الهواء عقوق الوالدین» گناهانی كه سبب رد شدن دعا و باعث تشویش فكر می شود عاق والدین(نارضایتی پدر و مادر) است.

حق کاپی ونشر فقط با ذکر منبع مجاز است

درباره وبلاگ

این بلاگ دارای مطالب مذهبی، کتب اسلامی، اعجاز قرآن، ترتیل و تلاوت قرآن کریم، دانلود های رایگان اسلامی، تصاویر اسلامی، معلومات در باره امامان و پیامبران، احادیث، اذکار و غیره مطالب به در بخور میباشد.
مدیر وبلاگ : نجیب الله ارغستانی

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • به نظر تان بهترین دین كدام است؟





نویسندگان

Najeeb ullah