تبلیغات
نور جاویدان - آثار و فواید ذکر
نور جاویدان
کامیابی دنیوی و اخروی در اسلام و فقط و فقط اسلام

50 دلیل برای رد مسیحیت

 

این نام کتابی می باشد که شما مسلمانان میتوانید با خواندن ان در یابید که مسیحیت چه مشکلات اساسی دارد . در این کتاب به صورت در باره ی دین مسیحیت بحث شده است . امیدوارم با خواندن ان به معلومات خود بافزایید. من این کتاب را برای شما اینجا قرار دادم و می توانید به راحتی دانلود کنید.

50 دلیل برای رد مسیحیت( دانلود)

 

 

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
 
آثار و فواید ذکر خدا

«ذکر الهی‏» چون نسیم فرحبخش، حیات معنوی را به انسان هدیه می‏کند . قلب خسته و افسرده انسان با «یاد خدا» طراوت می‏یابد و در کشاکش مشکلات و انبوه گرفتاری‏ها، به یاد معشوق است که اطمینان و آرامش را برای جان‏ها به ارمغان می‏آورد .

انسانی که در هر لحظه به یاد خداوند و فقر و نیاز خویش به ذات اقدس الهی و عقاب و ثواب باشد، در درون خویش راهی برای رشد و نمو رذائل اخلاقی و ارتکاب معاصی نخواهد گذاشت و همواره درصدد رشد و تعالی خویش می‏باشد .

بنابراین «ذکر و یاد خدا» از مهم‏ترین عوامل رسیدن به قرب الهی است که انسان را از جهان ماده به عالم معنا و معنویت می‏رساند .

خداوند در آیه 41 و 42 سوره احزاب می‏فرماید:

«یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا»

ای کسانی که ایمان آورده‏اید، خدا را بسیار یاد کنید و او را در صبحگاه و شامگاه تسبیح کنید .

مفهوم ذکر

ذکر در لغت‏به معنای «یاد کردن‏» است; خواه با زبان باشد یا با قلب یا هر دو، خواه بعد از نسیان باشد یا در ادامه ذکر، و نیز «ذکر» به معنای «حفظ شی‏ء» است و خلاف نسیان می‏باشد . (1)

به بیان دیگر، «ذکر» عبارت است از این که آدمی نیروی ادراک خود را متوجه «یاد شده‏» کند، یا به این که نام او را ببرد و یا صفات او را به زبان جاری کند و مصداق مهمتر این که در قلب به یاد او باشد . (2)

طبق این معنا، «ذکر» معنای عامی دارد که هر چیزی را شامل می‏شود . اما آن چه خداوند در قرآن کریم به آن امر فرموده است: «ذکر خداوند» و «یادآوری نعمت‏های الهی‏» می‏باشد که در سایه آن، انسان غبار غفلت و دوری را از قلب خود بزداید و بر جان و روح خسته خویش، با باران الهی، گل‏های طاعت و بندگی را برویاند .

مراتب ذکر

ذکر مقامی بسیار بلند دارد و دارای مراتب و درجاتی است; اولین مرتبه آن، «ذکر لفظی و زبانی‏» است و مراد از «ذکر لفظی‏» حرف لقلقه زبان نمی‏باشد; چرا که اگر توجه به معنای الفاظ نباشد، هیچ ارزشی ندارد و شاهد این مدعا این که گاه انسان افرادی را می‏بیند که در عین این که با زبان مشغول «ذکر خداوند» هستند، با عمل خویش مرتکب گناه و معصیت می‏شوند! و حال آن که ذکر حقیقی، انسان را از گناه باز می‏دارد .

مرتبه دوم، ذکر قلبی است . یعنی توجه به خداوند از دل انسان بجوشد و به زبان جاری شود; هر چند حتما لازم نیست‏به زبان جاری شود .

مرتبه سوم، یاد کردن خدا در تمامی احوال است و این که انسان حتی یک لحظه هم از یاد خدا غافل نباشد و در تمامی اوقات خدا، را حاضر و ناظر بر اعمال خویش بداند . (3)

با دقت در آیات و روایات، به دست می‏آید که اساس ذکر، توجه درونی است و این که انسان با تمام قلب و جان خویش به ذات پاک خدا توجه کند; توجهی که انسان را از گناه باز می‏دارد و به اطاعت فرمان او دعوت می‏کند . به همین دلیل، در احادیث متعددی از پیشوایان اسلام نقل شده که منظور از ذکر خدا، یادآوری عملی است .

بدیهی است که انسان از همان ابتدا، نمی‏تواند به مرحله والای ذکر و به یاد خدا بودن، در تمامی احوال نائل شود، بلکه با تمرین و ممارست در گفتن «الفاظ‏» و دقت در معانی ذکرها، کم کم «پیوسته به یاد خدا بودن‏» برای او حاصل می‏شود، و چنین نیست که «ذکر لفظی‏» ارزش و اعتباری نداشته باشد، بلکه آن هم به نوبه خود مورد تاکید قرار گرفته است و منشا آثار فراوانی می‏باشد .

آثار ذکر

«یاد خداوند» آثار و برکات فراوانی دارد که در آیات و روایات به آن اشاره شده است و ما در این جا به برخی از آن‏ها می‏پردازیم:

1 - مورد یاد خدا قرار گرفتن

«فاذکرونی اذکرکم و اشکروا لی و لا تکفرون‏» ; (4) مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و کفران نورزید .

ذکر خدا معنای وسیع و مصادیق فراوانی دارد . انسانی که در تمامی لحظات زندگی به یاد ذات خداوند می‏باشد که سرچشمه تمام خوبی‏ها و نیکی‏هاست و به این وسیله، روح و جان خود را پاک و روشن می‏سازد، خداوند نیز در تمامی مراحل زندگی و در اوج مشکلات و سختی‏ها او را تنها نمی‏گذارد .

2 - همنشینی با خدا

کسی که همواره به یاد خدا باشد، خداوند همنشین و جلیس او خواهد بود; چنان که در حدیث قدسی به حضرت موسی ( علیه‏السلام) فرمود: ای موسی! من همنشین کسی هستم که مرا یاد کند . موسی سؤال کرد: روزی که هیچ پناهی نیست، جز پناه تو، چه کسی در پناه تو خواهد بود؟ خداوند فرمود: آن‏ها که مرا یاد می‏کنند، من نیز آنان را یاری می‏کنم . و [آنان که] با هم دوستی می‏کنند، در راه من، پس دوست دارم آن‏ها را . اینان کسانی هستند که وقتی بخواهم به اهل زمین بدی رسانم، آن‏ها را یاد کرده و به خاطر آنان بدی را دفع می‏کنم . (5)

3 - محبت‏خداوند

انسانی که پیوسته به یاد خداست، حب الهی در قلبش جای می‏گیرد . چنان که در زندگی روزمره نیز چنین است که اگر انسان در تمامی ساعات، شخص خاصی را در خاطر داشته باشد، کم کم محبت او در قلبش حاکم می‏شود .

در روایت نیز آمده است .

«من اکثر ذکر الله احبه‏» ; (6) هر کس زیاد خدا را یاد کند، محبت‏خداوند در قلبش حاکم می‏شود .

4 - فلاح و رستگاری

از نظر قرآن کریم، ذکر خدا زمینه رستگاری انسان را فراهم می‏سازد: «و اذکروا الله کثیرا لعلکم تفلحون‏» ; (7) خدا را بسیار یاد کنید، باشد که رستگار شوید .

5 - افزایش برکت و حضور فرشتگان

از روایات استفاده می‏شود که خانه‏ای که ذکر خدا در آن بسیار شود، برکتش بسیار می‏شود و فرشتگان در آن خانه حاضر می‏شوند و شیطان دور می‏گردد . و آن خانه برای اهل آسمان آن چنان درخشنده است که ستارگان برای اهل زمین، و خانه‏ای که در آن، قرآن خوانده نشود و ذکر خدا در آن نشود، برکتش کم است، و فرشتگان از آن خانه گریزان هستند .

6 - آرامش

آرامش و اطمینان، گمشده انسان امروزی است که در آرزوی به دست آوردن آن می‏باشد . قرآن کریم راه رسیدن به آرامش را این گونه به بشر معرفی می‏نماید: «الا بذکر الله تطمئن القلوب‏» ; (8) همانا با یاد خدا دل‏ها آرام می‏گیرد .

7 - دوری از شیطان

آنان که به یاد خدا هستند، از وسوسه‏های شیطان متاثر نمی‏شوند و یاد خدا سلاحی است که از آن‏ها در برابر شیطان محافظت می‏نماید: «ان الذین اتقوا اذا مسهم طائف من الشیطان تذکروا فاذا هم مبصرون‏» ; (9) پرهیزکاران هنگامی که گرفتار وسوسه‏های شیطان شوند، به یاد خدا و پاداش و کیفر او می‏افتند، و (در پرتو یاد او، راه حق را می‏بینند و) ناگهان بینا می‏شوند .

8 - غذای روح

حضرت علی ( علیه‏السلام) می‏فرماید: «مداومت‏بر ذکر الهی، غذای روح و کلید رستگاری است .»

با توجه به اهمیت «ذکر الهی‏» و نقش سازنده آن در پیشرفت معنوی انسان‏های مؤمن، خداوند مؤمنان را از توجه به اموری که انسان را از یاد خدا باز می‏دارد، بر حذر می‏دارد، و می‏فرماید: «یا ایها الذین آمنوا لا تلهکم اموالکم و لا اولادکم عن ذکر الله و من یفعل ذلک فاولئک هم الخاسرون‏» ; (10) ای کسانی که ایمان آورده‏اید، اموال و اولادتان شما را از یاد خدا باز ندارد و هر کس چنین کند، از زیانکاران است .

بدیهی است، توجه به مال و زندگی دنیوی، در صورتی نهی شده است که انسان را از یاد خدا باز دارد و به عبارت دیگر، هدف انسان در زندگی توجه به آن‏ها باشد، ولی در صورتی که انسان مراقب نفس خویش باشد و از این‏ها به عنوان وسیله برای رسیدن به سعادت ابدی استفاده کند، نه تنها مذموم نیست، بلکه سفارش هم شده است .

پس اموال و اولاد تا آن جا که در راه خدا و برای نیل به حیات طیبه باشند، از مواهب الهی هستند و مطلوب می‏باشند، اما اگر علاقه افراطی به آن‏ها سدی در میان انسان و خدا ایجاد کند، بزرگترین بلا محسوب می‏شود . (11) و خسرانی بزرگ است که در آیه شریفه فوق به همین معنا اشاره شده است .

تعبیر «خاسرون‏» به خاطر این است که حب دنیا چنان انسان را سرگرم می‏کند که سرمایه‏های وجودی خویش را در راه لذات ناپایدار و اوهام و پندارها صرف می‏کند و با دست‏خالی از دنیا می‏رود، در حالی که با داشتن سرمایه‏های بزرگ، برای زندگی جاودانه‏اش، کاری نکرده است . (12)

در حالات عالم بزرگ شیخ عبدالله شوشتری، از معاصرین مرحوم علامه مجلسی، نوشته‏اند: که فرزندی داشت و بسیار مورد علاقه او بود . روزی این فرزند سخت‏بیمار شد . مرحوم شیخ عبدالله، آن روز برای ادای نماز جمعه به مسجد آمد . پریشان بود . روزی در رکعت دوم، سوره منافقین را که تلاوت می‏کرد، هنگامی که، به این آیه رسید، چندین بار آیه را تکرار کرد . پس از فراغت از نماز، بعضی یاران علت این تکرار را سؤال کردند ایشان فرمود:

هنگامی که به این آیه رسیدم، به یاد فرزندم افتادم، و با تکرار آن، به مبارزه با نفس خود برخاستم، آن چنان مبارزه کردم که فرض کردم فرزندم مرده و جنازه‏اش در برابر من است و من از خدا غافل نیستم . آن گاه بود که دیگر تکرار نکردم! (13)

آثار دوری از یاد خداوند

همان گونه که «ذکر الهی‏» منشا آثار و برکات فراوانی است، دوری از یاد خداوند نیز پیامدهایی را به دنبال دارد که به برخی از آن‏ها اشاره می‏شود:

1 - خود فراموشی

«و لا تکونوا کالذین نسوا الله فانساهم انفسهم ...» ; (14) مانند کسانی که خدا را فراموش کردند، نباشید که خدا نیز آنان را به خود فراموشی دچار ساخت .

و در آیات دیگری نیز به این مساله «خود فراموشی‏» اشاره شده است . (15)

«نسیان‏» مصدر فعل «نسوا» است، به معنای زایل شدن صورت معلوم از صفحه خاطرات; البته بعد از آن که در صفحه خاطر نقش بسته بود . این معنای اصلی «نسیان‏» است، ولی در استعمال آن توسعه داده‏اند و در مطلق روگردانی از چیزی که قبلا مورد توجه بوده نیز استعمال می‏شود . (16)

در حقیقت، فراموشی خداوند، ترک شکر «ذکر الهی و ترک طاعت در بندگی‏» را نیز به همراه دارد; زیرا از یک سو فراموشی پروردگار سبب می‏شود که انسان در لذات مادی و شهوات حیوانی فرو رود و هدف آفرینش خود را به فراموشی بسپارد و در نتیجه، از ذخیره لازم برای فردای قیامت غافل بماند .

از سوی دیگر، فراموشی خدا، همراه با فراموش کردن صفات پاک اوست که هستی مطلق و علم بی پایان و غنای بی‏انتها از اوست و هر چه غیر اوست، وابسته و نیازمند به ذات پاکش می‏باشد و همین امر سبب می‏شود که انسان خود را مستقل و غنی و بی نیاز شمرد و بر نفس خود اعتماد کند . با این که باید به پروردگارش اعتماد نموده و از او ترسان و به او امیدوار باشد .

و این‏ها همه عامل اصلی فسق و فجور و بلکه این «خود فراموشی‏» بدین مصداق، خروج از طاعت‏خداست و لذا می‏گوید: «اولئک هم الفاسقون‏» . (17)

2 - همراهی شیطان

«و من یعش عن ذکر الرحمان نقیض له شیطانا فهو له قرین‏» ; (18) و هر کس از یاد خدا رویگردان شود، شیطانی برای او می‏گماریم تا همنشین او شود .

3 - سختی در زندگی

«و من اعرض عن ذکری فان له معیشة ضنکا و نحشره یوم القیامة اعمی‏» ; (19) و هر کس از یاد من رویگردان شود، زندگی (سخت) و تنگی خواهد داشت و روز قیامت او را کور وارد محشر می‏کنم .

4 - غفلت

«و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الاصال و لا تکن من الغافلین‏» ; (20) پروردگارت را در دل خود، از روی تضرع و خوف، آهسته و آرام، صبحگاهان و شامگاهان، یاد کن و از غافلین مباش .

مراد از «غفلت‏» ، در آیه شریفه فوق، بی‏توجهی است که در اثر دوری از ذکر الهی به انسان دست می‏دهد و مقصود از غفلت، در بیشتر آیات، غفلت غیر معذور و مذموم است .

در تعالیم پیشوایان دین و در روایات ائمه طاهرین ( علیهم‏السلام) نیز، از غفلت انسان نهی شده است، از جمله امام صادق ( علیه‏السلام) فرمود: «ان کان الشیطان عدوا فالغفلة لماذا و ان کان الموت حقا فالفرح لماذا» ; (21) اگر شیطان دشمن شماست، پس غفلت از حقایق و واقعیات برای چه، و اگر مرگ حق است، پس خوشحالی شما برای چیست؟!

پی‏نوشت‏ها:

1 - علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، ج 3، ص 15 .

2 - تفسیر المیزان، ج 16، ص 328 .

3 - ر . ک: فریده مصطفوی، روش خودسازی، ص 81 .

4 - بقره/152 .

5 - امام خمینی، چهل حدیث، حدیث 18، ص 287 .

6 - میزان الحکمة، ص 421، ج 3 .

7 - جمعه/10 .

8 - رعد/28 .

9 - اعراف/201 .

10 - منافقون/9 .

11 - ر . ک: تفسیر المیزان، ج 9، ص 291 .

12 - تفسیر نمونه، ج 24، ص 173 .

13 - همان، ص 175 .

14 - حشر/19 .

15 - «الیوم ننساکم کما نسیتم لقاء یومکم هذا و ماواکم النار و ما لکم من ناصرین‏» جاثیه/34; «نسوالله فانساهم ...» ، توبه/67 .

16 - تفسیر المیزان، ج 19، ص 219 .

17 - تفسیر نمونه، ج 23، ص 540 .

18 - زخرف/36 .

19 - طه/124 .

20 - اعراف/205 .

21 - سفینة البحار، ج 2، ص 323; به نقل از: عرفان اسلامی، ج 2، ص 116 .

نفیسه فقیهی مقدس

درباره وبلاگ

این بلاگ دارای مطالب مذهبی، کتب اسلامی، اعجاز قرآن، ترتیل و تلاوت قرآن کریم، دانلود های رایگان اسلامی، تصاویر اسلامی، معلومات در باره امامان و پیامبران، احادیث، اذکار و غیره مطالب به در بخور میباشد.
مدیر وبلاگ : نجیب الله ارغستانی

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • به نظر تان بهترین دین كدام است؟





نویسندگان

Najeeb ullah